می
بینمش که سر گور من ایستاده ، نگاهش به دوردستهاست همانجا که خورشید موهای
طلایی اش را روی شانه ی دریا انداخته. برق چشمانش نشان می دهد که مرا آسان
به خاک سپرده ولی من از گور بیرون آمدم و دنبالش راه افتادم ؛ دنبال نگاهش
،آنجا که دریا موج می زد و انگار او را با خودش برد و دیگر نگذاشت سر خاکم
بیاید برای همین هم نفهمید که من از گور در رفته ام . من هی دنبالشان
رفتم . دریا موج می زد. هرموجی که می آمد مرا بیشتر پس می زد و